Grand Prix

Als pedicure wil ik voldoende professionele afstand tot mijn cliënten bewaren. Zodoende hanteer ik een strenge scheidslijn tussen wat ik wél en wat ik vooral niet over mijn leven vertel. Dat ‘niet te persoonlijk worden’ staat een vriendelijke bejegening van de cliënten natuurlijk geenszins in de weg. Andersom ervaar ik dat het gros van de clientèle ook enorm aardig is voor mij.

Een paar jaar geleden zat ik een tijdje flink in de lappenmand. Nogal wat klanten stuurden me een beterschapskaartje met daarop lieve, bemoedigende woorden. Een echtpaar dat al sinds jaar en dag bij mij komt, liet zelfs een mooi boeket bloemen bezorgen. Ik werd dus niet vergeten.

Sommige mensen brengen geregeld wat lekkers voor me mee. Asperges, zakken drop, chocoladerepen, koekjes, groenten uit eigen moestuin, zelfgemaakte jam en ga zo maar door. Vinden ze me misschien te mager? Maar nee, het is puur bedoeld als blijk van waardering. Ik krijg ook wel eens miniatuurschoentjes voor mijn verzameling, soms zelfs uit verre landen. Die mensen denken blijkbaar zelfs tijdens de vakantie aan hun pedicure, ik hoop omdat ze zo lekker lopen.

Pas geleden raakte ik compleet overdonderd door hun fanatieke gulheid. Ik ben een fanatieke Max fan. Tijdens Formule 1 races zit ik nagelbijtend voor de buis, zo geweldig spannend vind ik dat. Zodoende spaarde ik ijverig de zegeltjes van een bekende supermarktketen voor een model van de Red Bull auto van Max Verstappen. Nou duurde die actie maar drie weken. In die tijd moest je maar liefst € 330,- aan boodschappen spenderen om de benodigde 33 zegeltjes te scoren. Met ons tweepersoonshuishouden is dat bijna niet te doen. Bovendien moest ik er ook nog op tijd bij zijn, want het aantal beschikbare auto’s was beperkt. Verleden jaar had ik bij dezelfde spaaractie net achter het net gevist, balen! Hoe kwam ik nou zo snel mogelijk aan voldoende zegeltjes? Ik heb een tweet rondgestrooid met de vraag aan mijn cliënten om alsjeblieft F1-zegeltjes voor mij te sparen. Het bleek een superstrategie! Veel mensen gingen op volle toeren voor me aan de slag. Cliënten brachten zegeltjes mee of gooiden ze bij mij in de brievenbus. Eén mevrouw had zelfs een extra pitstop bij de kassa gemaakt om aan andere mensen met volle winkelwagentjes te vragen of zij hun zegeltjes mocht hebben voor haar pedicure! Binnen twee weken bereikte ik de finish met maar liefst drie volle spaarkaarten!

Ik vind dit soort giften en verwennerijtjes van de cliënten hartverwarmend! Zou de tandarts of de kapper dat nou ook overkomen? Ik denk het niet.

Inmiddels prijkt de Max Verstappen raceauto pontificaal als een Grand Prix-trofee in de vitrinekast. Zo kunnen mijn cliënten delen in de vreugde, zonder champagnedouche weliswaar. Die auto staat voor mij nu symbool voor mijn investering in een goeie verstandhouding met de cliënten.

De andere raceauto ’s heb ik aan twee broertjes geschonken. Drie volwassen mensen zo blij als een kind. En nu weer snel verder met werken, in de hoogste versnelling!

Bernadet