Kledinglijn

Ik houd er strenge kledingvoorschriften op na. Dat is lekker hygiënisch en het komt de professionele uitstraling van mijn praktijk ten goede. Dus hijs ik me iedere werkdag strak in het pak, uiteraard compleet met uniformbroek. Gelukkig zijn er tegenwoordig veel leuke, modieuze modellen verkrijgbaar.

Hoe laag de temperatuur ‘s winters ook is, ik draag altijd korte mouwen. Dat is best moedig voor een koukleum. Geen t-shirt met lange mouwen onder het jasje, want die zijn niet boven de zeventig graden te wassen en dan gaan eventueel daarin opgenomen schimmels er nooit meer uit. Da’s toch vies.

Ik kies voor zedig hoog gesloten boordjes, inkijk uitgesloten. Het geringste decolleté vind ik uit den boze. Een halskettinkje? No way. Mijn trouwring? Alleen in de vrije tijd.

Opleiding
Die strengheid kreeg ik tijdens de basisopleiding aangeleerd. We mochten ons nauwelijks opmaken. De haren moesten strak bij elkaar gebonden. Alleen witte schoenen werden geaccepteerd tijdens de praktijkles. Ik herinner me dat een van de cursisten zelfs haar tongpiercing uit moest doen. Dat vond ik dan weer wat ver gaan.

Gelukkig heb ik tegenwoordig een airco. Zodoende is mijn uniform ook tijdens hete zomerse dagen leefbaar. Vroeger was dat een beetje schipperen geblazen. Dan voelde de dikke stof al gauw klef aan. Aan het eind van de ochtend dreef ik zowat de praktijkruimte uit. Tijdens al te barre hittegolven ruilde ik mijn uniform nog wel eens in voor een dunne, witte broek en een wit bloesje. Allemaal katoen, op hoge temperatuur wasbaar. Toch voelde dat niet  helemaal in de haak.

Kledinglijn cliënten
Idem dito vind ik het belangrijk dat mijn cliënten in fatsoenlijke kledij komen. Op een man in een wijde korte broek zit ik echt niet te wachten. Maar er iets van zeggen durf ik niet. Vooral niet de aandacht daarop vestigen, denk ik dan. Lastig. Vrouwen willen nog wel eens in een kort, strak jurkje of kokerrokje komen. Maar hoe zedig ze daarmee ook in de behandelstoel proberen te zitten, de inkijk blijft precies in het verlengde van de voeten zichtbaar, gênant. Ik los dat op door meteen een handdoek over de benen te gooien.

Vakantie
Sokken in sandalen onder een jurkje of korte broek. De meeste mensen vinden dat not done. Toch raad ik mijn cliënten aan om dat wél te doen om eelt en hielkloven zoveel mogelijk te voorkomen. Ik doe dat ook. Zelfs onder een zwierig zomerjurkje draag ik meestal enkelsokjes en keurig verantwoorde schoenen. Ik heb per slot van rekening een voorbeeldfunctie op onderdanengebied. Mijn klanten letten vast heel goed op mijn voeten als ze me buiten de praktijk tegen komen. Het mag niet zo zijn dat ze verontwaardigd zeggen: Hè, ik moet van jou sokken in mijn sandalen dragen en op degelijke veterschoenen met maximaal 3 centimeter hakhoogte lopen en zelf balanceer je met blote voeten op hoge palen! Nee, mijn geweldig frêle sandaaltjes met vijf centimeter hoge hak bewaar ik wel voor de vakantie als ik incognito over een Spaanse boulevard kan paraderen! Zonder enkelsokken. Met decolleté.

 

Bernadet