Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Reacties0

Column Bernadet: Lees je ons?

Avatar
Bernadet Jansen
Gestimuleerd door de coronacrisis schoten de webinars de afgelopen twee jaar als paddenstoelen uit de grond. Bepaald niet verkeerd, want het is best relaxed om vanaf de sofa met je laptop op schoot en een koffietje bij de hand een cursus te volgen.
Logo_Podopost
Gestimuleerd door de coronacrisis schoten de webinars de afgelopen twee jaar als paddenstoelen uit de grond. Bepaald niet verkeerd, want het is best relaxed om vanaf de sofa met je laptop op schoot en een koffietje bij de hand een cursus te volgen. Die accreditatiepunten haal je letterlijk op je sloffen.
Toch was het ook leuk om laatst weer eens ‘live’ een bijscholing bij te wonen. Tijdens de les refereerde de docent aan verschillende artikelen in Podopost. Wat bleek? Meerdere cursisten lezen ons vakblad zelden of nooit. Ze zijn wel abonnee maar de tijd en de puf ontbreekt hen om zelfs maar de wikkel van het blad af te halen.
Ik begrijp best dat je geen zin hebt om vakliteratuur te lezen nadat je je drie slagen in de rondte gewerkt hebt. Tegelijk snap ik er niks van dat het daar nooit van komt. Er is de laatste jaren een duidelijke omslag gaande in pedicureland. Bij velen groeit de behoefte om elkaar op te zoeken en van elkaar te leren. We gaan de samenwerking aan, vormen intervisiegroepen en ‘spreken’ elkaar in de wonderlijke wereld van de social media. Dit zijn positieve ontwikkelingen, mits de conversatie beschaafd blijft natuurlijk. Maar hoe valt het nou te rijmen dat je wél volop tijd en energie steekt in allerhande (online) bijeenkomsten met collega’s en geen aandacht hebt voor vakliteratuur? Podopost is immers net zo goed een medium om je collega’s uit het hele land te ontmoeten. In dit vakblad delen collega’s hun visie op beroepsgerelateerde onderwerpen en demonstreren ze hoe zij hun werk uitvoeren. Daar steek je altijd wat van op. Door in te pen te klimmen en op artikelen te reageren, kunnen interessante dialogen ontstaan. Zo vormen de abonnees van Podopost samen de grootste intervisiegroep van Nederland! Je kunt daar vanuit je knusse huiskamer aan deelnemen. Hoe chill is dat?
Bovenstaande boodschap is vooral gericht aan de niet-lezers van Podopost. Daarmee is dit pleidooi dus grotendeels een zinloze actie. Tenzij jij de waarde van vakliteratuur nog eens onder de aandacht wilt brengen bij je niet-lezende vakgenoten.
Voor het lezen van mijn columns zullen ze echter in de archieven moeten duiken. Want beste lezers, ik stop ermee. Na zestien jaar heb ik besloten de pen aan een collega-columnist door te geven. Het is goed als er weer eens een frisse wind uit onverwachte hoek gaat waaien. Ik dank je hartelijk voor het lezen van mijn schrijfsels. Hopelijk deden ze je glimlachen en brachten ze je zelfs weleens tot een nieuw inzicht. Wil je weten wie ik ben? Kijk dan op pagina 30.
‘Wij vormen samen de grootste intervisiegroep van Nederland!’